Koniec śmierci

Reżyseria:
Tomasz Bazan
Tekst:
Liu CiXin
Występują:
Patryk Rybarski, Krystyna Lama Szydłowska.
Projekcje:
Marcin Kossakowski
Muzyka:
Edka Jarząb
Światło:
Wojciech Kiwacz
Dźwięk:
Grzegorz Janeczek
Choreografia:
Tomasz Bazan

Spektakl „Koniec śmierci” na podstawie trylogii  Liu CiXin to opowieść o ciele i zapisanej w nim historii.

Tomasz Bazan, jeden z najciekawszych i najbardziej uznanych polskich choreografów, postanowił zrealizować spektakl, którego głównym tematem jest ludzkie ciało. Ciało interesuje Bazana jednak, nie tylko w jego aspekcie materialnym, ale przede wszystkim jako nośnik pamięci, i to zarówno tej genetycznej jak i psychofizycznej. To zbiór danych, które przetwarzane w czasie rzeczywistym stanowią o bycie jednostki, jak i całych złożonych społeczności. Ciało jako pojemnik dla pamięci dysponuje dwoma rodzajami kodów językowych: tym, opartym na składni i gramatyce języka mówionego oraz niewerbalnym abstrakcyjnym językiem tkanki fizycznej (ciało).

KONIEC ŚMIERCI odnosi się do idei poszukiwań sposobów transplantacji świadomości ludzkiej w nośniki cyfrowe. Aby tego dokonać, należałoby zgłębić dwa rodzaje języka, z których zbudowana jest nasza świadomość. To próba wejścia w dyskurs prowadzony obecnie w największych ośrodkach technologicznych świata.  Tancerz i tancerka jako dwie antropomorficzne i androgyniczna hybrydy posłużą jako pojemniki testowe do kodowania tkanki fizycznej i tkanki psychologicznej. Kody algorytmów sieci neuronowych będą inspiracją do stworzenia choreografii a najnowsze badania dotyczące psychologii podświadomości będą bazą do próby odnalezienia formy świadomości tancerza na scenie.